Kiplekker, zo voel ik me in mijn nieuwe ondernemersvel. Maar om te formuleren wat mij precies zo blij maakt, vind ik toch moeilijk. Het is natuurlijk heerlijk om mijn eigen tijd te kunnen indelen, flexibel te zijn en grote vrijheid te genieten. Maar dat kan bij een goede werkgever meestal ook, dus daar zit het niet in.
Vandaag las ik het boekje Calimeromarketing - waar kleine bedrijven groot in kunnen zijn van Karen Romme. Kleine ondernemers hebben geen grote budgetten om mediacampagnes te houden of marktonderzoeken te doen, betoogt de schrijfster. Dat hoeft ook niet, want het belangrijkste marketinginstrument van de kleine onderneming is de ondernemer zelf. Zijn enthousiasme, betrouwbaarheid, vakkennis en directe inzetbaarheid maken hem aantrekkelijk voor opdrachtgevers. De P van Persoonlijkheid dus.
Dankzij Romme weet ik nu een stuk beter waarom het zelfstandig ondernemerschap zo prettig is. Dingen die ik ontzettend leuk vind om te doen, zijn nu ineens óók belangrijk voor mijn eigen onderneming. Kleine ondernemers werven geen klanten, maar werken aan relaties. Allerlei activiteiten waarbij ik iets samen doe met anderen, zijn nu dus pure marketingactiviteiten. Je kunt netwerken op een borrel of seminar, maar ook via vrijwilligerswerk. Dus ik hoef niet te twijfelen of ik wel tijd heb voor de organisatie van het straatfeest.
Ook heel nuttig voor de P van Persoonlijkheid is tijd steken in het verdiepen van van mijn vakkennis en persoonlijke vaardigheden. Als kleine ondernemer moet ik het volgens Romme hebben van mijn deskundigheid op mijn vakgebied, dus dit valt eveneens onder calimeromarketing. En dat valt me bepaald niet zwaar, want ik heb het allerleukste deel van mijn werk tot mijn corebusiness gemaakt.
Dit stukje op dit weblog schrijf ik nu niet meer alleen voor mijn lol, maar ook om mijn inspiratiebronnen met anderen te delen én te laten zien waar mijn P voor staat. Niet alleen voor Persoonlijkheid, maar ook voor Plezier.
Showing posts with label Werk. Show all posts
Showing posts with label Werk. Show all posts
Friday, March 6, 2009
De P van Persoonlijkheid
Kiplekker, zo voel ik me in mijn nieuwe ondernemersvel. Maar om te formuleren wat mij precies zo blij maakt, vind ik toch moeilijk. Het is natuurlijk heerlijk om mijn eigen tijd te kunnen indelen, flexibel te zijn en grote vrijheid te genieten. Maar dat kan bij een goede werkgever meestal ook, dus daar zit het niet in.
Vandaag las ik het boekje Calimeromarketing - waar kleine bedrijven groot in kunnen zijn van Karen Romme. Kleine ondernemers hebben geen grote budgetten om mediacampagnes te houden of marktonderzoeken te doen, betoogt de schrijfster. Dat hoeft ook niet, want het belangrijkste marketinginstrument van de kleine onderneming is de ondernemer zelf. Zijn enthousiasme, betrouwbaarheid, vakkennis en directe inzetbaarheid maken hem aantrekkelijk voor opdrachtgevers. De P van Persoonlijkheid dus.
Dankzij Romme weet ik nu een stuk beter waarom het zelfstandig ondernemerschap zo prettig is. Dingen die ik ontzettend leuk vind om te doen, zijn nu ineens óók belangrijk voor mijn eigen onderneming. Kleine ondernemers werven geen klanten, maar werken aan relaties. Allerlei activiteiten waarbij ik iets samen doe met anderen, zijn nu dus pure marketingactiviteiten. Je kunt netwerken op een borrel of seminar, maar ook via vrijwilligerswerk. Dus ik hoef niet te twijfelen of ik wel tijd heb voor de organisatie van het straatfeest.
Ook heel nuttig voor de P van Persoonlijkheid is tijd steken in het verdiepen van van mijn vakkennis en persoonlijke vaardigheden. Als kleine ondernemer moet ik het volgens Romme hebben van mijn deskundigheid op mijn vakgebied, dus dit valt eveneens onder calimeromarketing. En dat valt me bepaald niet zwaar, want ik heb het allerleukste deel van mijn werk tot mijn corebusiness gemaakt.
Dit stukje op dit weblog schrijf ik nu niet meer alleen voor mijn lol, maar ook om mijn inspiratiebronnen met anderen te delen én te laten zien waar mijn P voor staat. Niet alleen voor Persoonlijkheid, maar ook voor Plezier.
Vandaag las ik het boekje Calimeromarketing - waar kleine bedrijven groot in kunnen zijn van Karen Romme. Kleine ondernemers hebben geen grote budgetten om mediacampagnes te houden of marktonderzoeken te doen, betoogt de schrijfster. Dat hoeft ook niet, want het belangrijkste marketinginstrument van de kleine onderneming is de ondernemer zelf. Zijn enthousiasme, betrouwbaarheid, vakkennis en directe inzetbaarheid maken hem aantrekkelijk voor opdrachtgevers. De P van Persoonlijkheid dus.
Dankzij Romme weet ik nu een stuk beter waarom het zelfstandig ondernemerschap zo prettig is. Dingen die ik ontzettend leuk vind om te doen, zijn nu ineens óók belangrijk voor mijn eigen onderneming. Kleine ondernemers werven geen klanten, maar werken aan relaties. Allerlei activiteiten waarbij ik iets samen doe met anderen, zijn nu dus pure marketingactiviteiten. Je kunt netwerken op een borrel of seminar, maar ook via vrijwilligerswerk. Dus ik hoef niet te twijfelen of ik wel tijd heb voor de organisatie van het straatfeest.
Ook heel nuttig voor de P van Persoonlijkheid is tijd steken in het verdiepen van van mijn vakkennis en persoonlijke vaardigheden. Als kleine ondernemer moet ik het volgens Romme hebben van mijn deskundigheid op mijn vakgebied, dus dit valt eveneens onder calimeromarketing. En dat valt me bepaald niet zwaar, want ik heb het allerleukste deel van mijn werk tot mijn corebusiness gemaakt.
Dit stukje op dit weblog schrijf ik nu niet meer alleen voor mijn lol, maar ook om mijn inspiratiebronnen met anderen te delen én te laten zien waar mijn P voor staat. Niet alleen voor Persoonlijkheid, maar ook voor Plezier.
Thursday, March 5, 2009
Crisis, hoe zo?
In mijn mailbox zaten de afgelopen week twee enquetes van organisaties voor zelfstandig ondernemers en freelance journalisten. Beide enquetes waren bedoeld om een antwoord te krijgen op de vraag of zzp'ers dan wel zelfstandig werkende journalisten de klappen van de crisis incasseren. De vragen hadden een buitengewoon negatieve insteek. Of mijn tarieven al afgeknepen waren? Of ik tegen een lege orderportefeuille zat aan te kijken? Of ik onder (nóg) slechtere condities mijn werk moet doen om het hoofd nog enigszins boven water te houden?
Het kan natuurlijk zijn dat ik vrolijk rondvaar op een Titanic en de ijsbergen niet zie, die zich onder de waterspiegel verborgen houden. Want ik herken de veronderstellingen van de vragenstellers helemaal niet. Ik heb meer dan genoeg werk. En ik denk niet dat ik de enige ben, want op een bijeenkomst met veel andere zelfstandige journalisten hoorde ik eenzelfde geluiden. Sterker nog, er werd gezocht naar collega's die een overvloed aan werk konden overnemen.
Dezelfde journalistenorganisatie stuurde ook nog een enquete om te peilen of verslaggevers in 'moeilijke stadswijken' gehinderd dan wel geintimideerd worden bij hun werk. Ook daar waren namelijk signalen over, die de organisatie wat beter in kaart wilde brengen. Het was dezelfde negatieve insteek als de enquete over de crisis: de vragensteller ging er bij voorbaat al van uit dat het erg lastig is om je met notitieblokje of camera in een Prachtwijk te begeven. Gelukkig was er helemaal aan het eind van de vragenlijst nog een vakje open, waar ik kon melden dat ik in de Schilderswijk, Laak of Moerwijk nog nooit iets negatiefs heb meegemaakt.
Journalisten dienen toch te weten dat je met een bepaalde toonzetting de geënqueteerden al een bepaalde kant op stuurt. Dus als je volgende week de presentatie van onderzoeksresultaten hoort over de gevolgen van de crisis voor zzp'ers, dan zou ik die maar met een korrel zout nemen.
Het kan natuurlijk zijn dat ik vrolijk rondvaar op een Titanic en de ijsbergen niet zie, die zich onder de waterspiegel verborgen houden. Want ik herken de veronderstellingen van de vragenstellers helemaal niet. Ik heb meer dan genoeg werk. En ik denk niet dat ik de enige ben, want op een bijeenkomst met veel andere zelfstandige journalisten hoorde ik eenzelfde geluiden. Sterker nog, er werd gezocht naar collega's die een overvloed aan werk konden overnemen.
Dezelfde journalistenorganisatie stuurde ook nog een enquete om te peilen of verslaggevers in 'moeilijke stadswijken' gehinderd dan wel geintimideerd worden bij hun werk. Ook daar waren namelijk signalen over, die de organisatie wat beter in kaart wilde brengen. Het was dezelfde negatieve insteek als de enquete over de crisis: de vragensteller ging er bij voorbaat al van uit dat het erg lastig is om je met notitieblokje of camera in een Prachtwijk te begeven. Gelukkig was er helemaal aan het eind van de vragenlijst nog een vakje open, waar ik kon melden dat ik in de Schilderswijk, Laak of Moerwijk nog nooit iets negatiefs heb meegemaakt.
Journalisten dienen toch te weten dat je met een bepaalde toonzetting de geënqueteerden al een bepaalde kant op stuurt. Dus als je volgende week de presentatie van onderzoeksresultaten hoort over de gevolgen van de crisis voor zzp'ers, dan zou ik die maar met een korrel zout nemen.
Crisis, hoe zo?
In mijn mailbox zaten de afgelopen week twee enquetes van organisaties voor zelfstandig ondernemers en freelance journalisten. Beide enquetes waren bedoeld om een antwoord te krijgen op de vraag of zzp'ers dan wel zelfstandig werkende journalisten de klappen van de crisis incasseren. De vragen hadden een buitengewoon negatieve insteek. Of mijn tarieven al afgeknepen waren? Of ik tegen een lege orderportefeuille zat aan te kijken? Of ik onder (nóg) slechtere condities mijn werk moet doen om het hoofd nog enigszins boven water te houden?
Het kan natuurlijk zijn dat ik vrolijk rondvaar op een Titanic en de ijsbergen niet zie, die zich onder de waterspiegel verborgen houden. Want ik herken de veronderstellingen van de vragenstellers helemaal niet. Ik heb meer dan genoeg werk. En ik denk niet dat ik de enige ben, want op een bijeenkomst met veel andere zelfstandige journalisten hoorde ik eenzelfde geluiden. Sterker nog, er werd gezocht naar collega's die een overvloed aan werk konden overnemen.
Dezelfde journalistenorganisatie stuurde ook nog een enquete om te peilen of verslaggevers in 'moeilijke stadswijken' gehinderd dan wel geintimideerd worden bij hun werk. Ook daar waren namelijk signalen over, die de organisatie wat beter in kaart wilde brengen. Het was dezelfde negatieve insteek als de enquete over de crisis: de vragensteller ging er bij voorbaat al van uit dat het erg lastig is om je met notitieblokje of camera in een Prachtwijk te begeven. Gelukkig was er helemaal aan het eind van de vragenlijst nog een vakje open, waar ik kon melden dat ik in de Schilderswijk, Laak of Moerwijk nog nooit iets negatiefs heb meegemaakt.
Journalisten dienen toch te weten dat je met een bepaalde toonzetting de geënqueteerden al een bepaalde kant op stuurt. Dus als je volgende week de presentatie van onderzoeksresultaten hoort over de gevolgen van de crisis voor zzp'ers, dan zou ik die maar met een korrel zout nemen.
Het kan natuurlijk zijn dat ik vrolijk rondvaar op een Titanic en de ijsbergen niet zie, die zich onder de waterspiegel verborgen houden. Want ik herken de veronderstellingen van de vragenstellers helemaal niet. Ik heb meer dan genoeg werk. En ik denk niet dat ik de enige ben, want op een bijeenkomst met veel andere zelfstandige journalisten hoorde ik eenzelfde geluiden. Sterker nog, er werd gezocht naar collega's die een overvloed aan werk konden overnemen.
Dezelfde journalistenorganisatie stuurde ook nog een enquete om te peilen of verslaggevers in 'moeilijke stadswijken' gehinderd dan wel geintimideerd worden bij hun werk. Ook daar waren namelijk signalen over, die de organisatie wat beter in kaart wilde brengen. Het was dezelfde negatieve insteek als de enquete over de crisis: de vragensteller ging er bij voorbaat al van uit dat het erg lastig is om je met notitieblokje of camera in een Prachtwijk te begeven. Gelukkig was er helemaal aan het eind van de vragenlijst nog een vakje open, waar ik kon melden dat ik in de Schilderswijk, Laak of Moerwijk nog nooit iets negatiefs heb meegemaakt.
Journalisten dienen toch te weten dat je met een bepaalde toonzetting de geënqueteerden al een bepaalde kant op stuurt. Dus als je volgende week de presentatie van onderzoeksresultaten hoort over de gevolgen van de crisis voor zzp'ers, dan zou ik die maar met een korrel zout nemen.
Subscribe to:
Posts (Atom)
