Ik wens niemand toe dat hij zijn baan verliest door de financiële crisis of dat hij ernstig in spanning zit over terugvallende orders of wegblijvende klanten. Liever zaten we met zijn allen in een heel ander schuitje. Maar nu we toch economisch in een diep dal zitten (dat hoor ik tenminste iedere dag op het Journaal; drie ondernemers die ik vandaag sprak hadden er nauwelijks last van) kunnen we maar beter van de nood een deugd maken.
Want er zitten er zitten zeker ook aantrekkelijke kanten aan de crisis. Bijvoorbeeld om met nieuwe ideeën te komen hoe het verder moet. In al die bedrijven en organisaties moet nú worden nagedacht hoe ze het hoofd boven water houden en wat de mogelijkheden daarvoor zijn. En het gevolg van al dat nadenken zijn nieuwe ideeën.
Het is een misverstand dat volgens Darwins evolutieleer alleen de sterkste overleeft. Degene die zich het beste kan aanpassen aan nieuwe omstandigheden zal overleven, dus de meest flexibele soort wint. Dat geldt ook voor nieuwe economische leefomstandigheden. Laat je klanten daarom in je restaurant zelf bepalen wat hun gerecht waard is en trek daarmee nieuwe bezoekers over je drempel. Laat je mensen nú opleidingen volgen zodat ze extra gekwalificeerd aan de slag kunnen als de economie weer aantrekt. Geef speciale korting voor trouwe klanten in plaats van lagere tarieven.
Ideeën ontstaan vaak spontaan bij de koffie-automaten of bij andere wachtmomenten. Ga daar luisteren en doe inspiratie op. De simpelste ideeën zijn vaak het briljantst.
Nog meer goed nieuws: ideeën zijn gratis.
Showing posts with label Creativiteit. Show all posts
Showing posts with label Creativiteit. Show all posts
Monday, March 9, 2009
Creatief met de credietcrisis
Ik wens niemand toe dat hij zijn baan verliest door de financiële crisis of dat hij ernstig in spanning zit over terugvallende orders of wegblijvende klanten. Liever zaten we met zijn allen in een heel ander schuitje. Maar nu we toch economisch in een diep dal zitten (dat hoor ik tenminste iedere dag op het Journaal; drie ondernemers die ik vandaag sprak hadden er nauwelijks last van) kunnen we maar beter van de nood een deugd maken.
Want er zitten er zitten zeker ook aantrekkelijke kanten aan de crisis. Bijvoorbeeld om met nieuwe ideeën te komen hoe het verder moet. In al die bedrijven en organisaties moet nú worden nagedacht hoe ze het hoofd boven water houden en wat de mogelijkheden daarvoor zijn. En het gevolg van al dat nadenken zijn nieuwe ideeën.
Het is een misverstand dat volgens Darwins evolutieleer alleen de sterkste overleeft. Degene die zich het beste kan aanpassen aan nieuwe omstandigheden zal overleven, dus de meest flexibele soort wint. Dat geldt ook voor nieuwe economische leefomstandigheden. Laat je klanten daarom in je restaurant zelf bepalen wat hun gerecht waard is en trek daarmee nieuwe bezoekers over je drempel. Laat je mensen nú opleidingen volgen zodat ze extra gekwalificeerd aan de slag kunnen als de economie weer aantrekt. Geef speciale korting voor trouwe klanten in plaats van lagere tarieven.
Ideeën ontstaan vaak spontaan bij de koffie-automaten of bij andere wachtmomenten. Ga daar luisteren en doe inspiratie op. De simpelste ideeën zijn vaak het briljantst.
Nog meer goed nieuws: ideeën zijn gratis.
Want er zitten er zitten zeker ook aantrekkelijke kanten aan de crisis. Bijvoorbeeld om met nieuwe ideeën te komen hoe het verder moet. In al die bedrijven en organisaties moet nú worden nagedacht hoe ze het hoofd boven water houden en wat de mogelijkheden daarvoor zijn. En het gevolg van al dat nadenken zijn nieuwe ideeën.
Het is een misverstand dat volgens Darwins evolutieleer alleen de sterkste overleeft. Degene die zich het beste kan aanpassen aan nieuwe omstandigheden zal overleven, dus de meest flexibele soort wint. Dat geldt ook voor nieuwe economische leefomstandigheden. Laat je klanten daarom in je restaurant zelf bepalen wat hun gerecht waard is en trek daarmee nieuwe bezoekers over je drempel. Laat je mensen nú opleidingen volgen zodat ze extra gekwalificeerd aan de slag kunnen als de economie weer aantrekt. Geef speciale korting voor trouwe klanten in plaats van lagere tarieven.
Ideeën ontstaan vaak spontaan bij de koffie-automaten of bij andere wachtmomenten. Ga daar luisteren en doe inspiratie op. De simpelste ideeën zijn vaak het briljantst.
Nog meer goed nieuws: ideeën zijn gratis.
Wednesday, March 4, 2009
Je hoofd vullen en weer opruiming houden
Als een omnivoor de wereld afgrazen op zoek naar inspiratie: dat is wat emotiedeskundige en trendwatcher Susanne Piët doet. "In mijn leven heb ik jus nodig en bloed, grilligheid, inspiratie, idiotie, absurditeit en humor. Zonder dat alles kan ik niet leven", zegt ze in een interview in Management en Literatuur.
Zij doet een groot deel van haar inspiratie op bij B-films en platte televisieseries. "Het is vaak toeval waardoor je een ontdekking doet", zegt ze. Piët is dan ook heilig overtuigd van het belang van serendipiteit. "Om het toeval te zoeken, moet je niet alleen naar de dingen met een hoofdletter kijken, maar ook naar ordinaire dingen. Ik lees dan ook te hooi en te gras. Zware wetenschappelijke, filosofische of psychologieboeken en tegelijkertijd een Grisham."
Behalve een veellezer is Piët ook een veelschrijver. Haar schrijfdrang vloeit voort uit de dringende behoefte om opruiming in haar hoofd te houden. Ze geeft nieuw verworven kennis een plaats om zelf weer open te staan voor nieuwe dingen. Al schrijvend brengt ze structuur aan in haar sluimerende gedachten en maakt ze intuïtief aangevoelde verbanden expliciet. Dit is een mooie illustratie hoe inspiratie kan werken: aan de ene kant zet ze haar brein open voor allerlei verschillende bronnen. Aan de andere kant laat ze de inspiratie via haar computerscherm weer haar hoofd uitvloeien, zodat ze haar lezers aan het denken kan zetten.
Piët weet niet eens bij voorbaat waar een boek precies over zal gaan als ze gaat schrijven, want tijdens het schrijfwerk treden regelmatig verschuivingen op. Haar boek over de emotiemarkt zou bijvoorbeeld eerst een boek worden over heldendom. Dat is helemaal mooi: al schrijvend je ook aan het toeval overgeven.
Zij doet een groot deel van haar inspiratie op bij B-films en platte televisieseries. "Het is vaak toeval waardoor je een ontdekking doet", zegt ze. Piët is dan ook heilig overtuigd van het belang van serendipiteit. "Om het toeval te zoeken, moet je niet alleen naar de dingen met een hoofdletter kijken, maar ook naar ordinaire dingen. Ik lees dan ook te hooi en te gras. Zware wetenschappelijke, filosofische of psychologieboeken en tegelijkertijd een Grisham."
Behalve een veellezer is Piët ook een veelschrijver. Haar schrijfdrang vloeit voort uit de dringende behoefte om opruiming in haar hoofd te houden. Ze geeft nieuw verworven kennis een plaats om zelf weer open te staan voor nieuwe dingen. Al schrijvend brengt ze structuur aan in haar sluimerende gedachten en maakt ze intuïtief aangevoelde verbanden expliciet. Dit is een mooie illustratie hoe inspiratie kan werken: aan de ene kant zet ze haar brein open voor allerlei verschillende bronnen. Aan de andere kant laat ze de inspiratie via haar computerscherm weer haar hoofd uitvloeien, zodat ze haar lezers aan het denken kan zetten.
Piët weet niet eens bij voorbaat waar een boek precies over zal gaan als ze gaat schrijven, want tijdens het schrijfwerk treden regelmatig verschuivingen op. Haar boek over de emotiemarkt zou bijvoorbeeld eerst een boek worden over heldendom. Dat is helemaal mooi: al schrijvend je ook aan het toeval overgeven.
Je hoofd vullen en weer opruiming houden
Als een omnivoor de wereld afgrazen op zoek naar inspiratie: dat is wat emotiedeskundige en trendwatcher Susanne Piët doet. "In mijn leven heb ik jus nodig en bloed, grilligheid, inspiratie, idiotie, absurditeit en humor. Zonder dat alles kan ik niet leven", zegt ze in een interview in Management en Literatuur.
Zij doet een groot deel van haar inspiratie op bij B-films en platte televisieseries. "Het is vaak toeval waardoor je een ontdekking doet", zegt ze. Piët is dan ook heilig overtuigd van het belang van serendipiteit. "Om het toeval te zoeken, moet je niet alleen naar de dingen met een hoofdletter kijken, maar ook naar ordinaire dingen. Ik lees dan ook te hooi en te gras. Zware wetenschappelijke, filosofische of psychologieboeken en tegelijkertijd een Grisham."
Behalve een veellezer is Piët ook een veelschrijver. Haar schrijfdrang vloeit voort uit de dringende behoefte om opruiming in haar hoofd te houden. Ze geeft nieuw verworven kennis een plaats om zelf weer open te staan voor nieuwe dingen. Al schrijvend brengt ze structuur aan in haar sluimerende gedachten en maakt ze intuïtief aangevoelde verbanden expliciet. Dit is een mooie illustratie hoe inspiratie kan werken: aan de ene kant zet ze haar brein open voor allerlei verschillende bronnen. Aan de andere kant laat ze de inspiratie via haar computerscherm weer haar hoofd uitvloeien, zodat ze haar lezers aan het denken kan zetten.
Piët weet niet eens bij voorbaat waar een boek precies over zal gaan als ze gaat schrijven, want tijdens het schrijfwerk treden regelmatig verschuivingen op. Haar boek over de emotiemarkt zou bijvoorbeeld eerst een boek worden over heldendom. Dat is helemaal mooi: al schrijvend je ook aan het toeval overgeven.
Zij doet een groot deel van haar inspiratie op bij B-films en platte televisieseries. "Het is vaak toeval waardoor je een ontdekking doet", zegt ze. Piët is dan ook heilig overtuigd van het belang van serendipiteit. "Om het toeval te zoeken, moet je niet alleen naar de dingen met een hoofdletter kijken, maar ook naar ordinaire dingen. Ik lees dan ook te hooi en te gras. Zware wetenschappelijke, filosofische of psychologieboeken en tegelijkertijd een Grisham."
Behalve een veellezer is Piët ook een veelschrijver. Haar schrijfdrang vloeit voort uit de dringende behoefte om opruiming in haar hoofd te houden. Ze geeft nieuw verworven kennis een plaats om zelf weer open te staan voor nieuwe dingen. Al schrijvend brengt ze structuur aan in haar sluimerende gedachten en maakt ze intuïtief aangevoelde verbanden expliciet. Dit is een mooie illustratie hoe inspiratie kan werken: aan de ene kant zet ze haar brein open voor allerlei verschillende bronnen. Aan de andere kant laat ze de inspiratie via haar computerscherm weer haar hoofd uitvloeien, zodat ze haar lezers aan het denken kan zetten.
Piët weet niet eens bij voorbaat waar een boek precies over zal gaan als ze gaat schrijven, want tijdens het schrijfwerk treden regelmatig verschuivingen op. Haar boek over de emotiemarkt zou bijvoorbeeld eerst een boek worden over heldendom. Dat is helemaal mooi: al schrijvend je ook aan het toeval overgeven.
Sunday, February 15, 2009
Over een maand is het alweer Pi-dag
Op Valentijnsdag konden we ons gisteren uitleven met het uitdelen van chocoladeharten, maar dat is nog helemaal niets wat er op 14 maart gaat gebeuren. Tenminste als het aan Hans Wisbrun en enkele andere gedreven wiskundeliefhebbers ligt. Internationaal staat 14 maart (Amerikaanse schrijfwijze: 3/14) bekend als Pi-dag. Wisbrun en de zijnen ijveren ervoor dat Nederland ook het irrationele én magische getal Pi met een speciale dag gaat eren.
Pi-dag is een grapje? Voor Wisbrun niet. Op zijn blog telt hij de dagen tot Pi-dag af. We kunnen gezamenlijk op de foto gaan in de vorm van pi en daarmee een leuke prijs winnen. En we kunnen natuurlijk net als de Amerikanen op 14 maart taart eten (pie in het Engels), luisterend naar Kate Bush die in één nummer op haar CD Aerial een hele reeks cijfers van pi zingt.
Als de commercie over enige jaren zich in navolging van Valentijnsdag ook helemaal over Pi-dag ontfermd heeft, kunnen we elkaar die dag een Happy Pi-day wensen via geinige kaarten of elkaar in leuke Pi-shirts steken. Wisbrun zit in ieder geval vol ideeën. Hij heeft alvast een chocoladeletter ontwikkeld in de vorm van pi, die we elkaar op 14 maart kunnen schenken. Ik ben benieuwd of je in navolging van Valentijn met een chocolade-pi ook de harten van mensen kunt laten smelten.
Pi-dag is een grapje? Voor Wisbrun niet. Op zijn blog telt hij de dagen tot Pi-dag af. We kunnen gezamenlijk op de foto gaan in de vorm van pi en daarmee een leuke prijs winnen. En we kunnen natuurlijk net als de Amerikanen op 14 maart taart eten (pie in het Engels), luisterend naar Kate Bush die in één nummer op haar CD Aerial een hele reeks cijfers van pi zingt.
Als de commercie over enige jaren zich in navolging van Valentijnsdag ook helemaal over Pi-dag ontfermd heeft, kunnen we elkaar die dag een Happy Pi-day wensen via geinige kaarten of elkaar in leuke Pi-shirts steken. Wisbrun zit in ieder geval vol ideeën. Hij heeft alvast een chocoladeletter ontwikkeld in de vorm van pi, die we elkaar op 14 maart kunnen schenken. Ik ben benieuwd of je in navolging van Valentijn met een chocolade-pi ook de harten van mensen kunt laten smelten.
Over een maand is het alweer Pi-dag
Op Valentijnsdag konden we ons gisteren uitleven met het uitdelen van chocoladeharten, maar dat is nog helemaal niets wat er op 14 maart gaat gebeuren. Tenminste als het aan Hans Wisbrun en enkele andere gedreven wiskundeliefhebbers ligt. Internationaal staat 14 maart (Amerikaanse schrijfwijze: 3/14) bekend als Pi-dag. Wisbrun en de zijnen ijveren ervoor dat Nederland ook het irrationele én magische getal Pi met een speciale dag gaat eren.
Pi-dag is een grapje? Voor Wisbrun niet. Op zijn blog telt hij de dagen tot Pi-dag af. We kunnen gezamenlijk op de foto gaan in de vorm van pi en daarmee een leuke prijs winnen. En we kunnen natuurlijk net als de Amerikanen op 14 maart taart eten (pie in het Engels), luisterend naar Kate Bush die in één nummer op haar CD Aerial een hele reeks cijfers van pi zingt.
Als de commercie over enige jaren zich in navolging van Valentijnsdag ook helemaal over Pi-dag ontfermd heeft, kunnen we elkaar die dag een Happy Pi-day wensen via geinige kaarten of elkaar in leuke Pi-shirts steken. Wisbrun zit in ieder geval vol ideeën. Hij heeft alvast een chocoladeletter ontwikkeld in de vorm van pi, die we elkaar op 14 maart kunnen schenken. Ik ben benieuwd of je in navolging van Valentijn met een chocolade-pi ook de harten van mensen kunt laten smelten.
Pi-dag is een grapje? Voor Wisbrun niet. Op zijn blog telt hij de dagen tot Pi-dag af. We kunnen gezamenlijk op de foto gaan in de vorm van pi en daarmee een leuke prijs winnen. En we kunnen natuurlijk net als de Amerikanen op 14 maart taart eten (pie in het Engels), luisterend naar Kate Bush die in één nummer op haar CD Aerial een hele reeks cijfers van pi zingt.
Als de commercie over enige jaren zich in navolging van Valentijnsdag ook helemaal over Pi-dag ontfermd heeft, kunnen we elkaar die dag een Happy Pi-day wensen via geinige kaarten of elkaar in leuke Pi-shirts steken. Wisbrun zit in ieder geval vol ideeën. Hij heeft alvast een chocoladeletter ontwikkeld in de vorm van pi, die we elkaar op 14 maart kunnen schenken. Ik ben benieuwd of je in navolging van Valentijn met een chocolade-pi ook de harten van mensen kunt laten smelten.
Sunday, February 1, 2009
Het schilderskastje
Toen we elf jaar geleden in ons huis kwamen wonen, was ik van plan om op de zolderverdieping mijn atelier in te richten. Alle schilderspullen, materialen voor collages, klei, de snijmat en de andere spullen uit mijn vorige knutselkamertje hebben we naar boven gesjouwd. Maar de schildersezel heeft al die tijd bovenop een hoge kast gelegen.
Het beoogde atelier heeft de afgelopen jaren dienst gedaan als speelzolder, waar legotreinen en playmobielparadijzen alle ruimte hadden. Nu ik thuis weer een eigen werkplek nodig had, heb ik een deel van de zoldervloer teruggevorderd. Vanaf mijn nieuwe bureau kijk ik nu naar het oude schilderkastje met ecoline, behanglijm en kraaltjes. Ik heb bijzonder veel zin om tussen het schrijven door weer te gaan schilderen. Of om een schetsboek te maken vol illustraties uit het dagelijks leven. Een boek waarin uiteindelijk al mijn eigen verhaallijnen gedroedeld staan.
Het beoogde atelier heeft de afgelopen jaren dienst gedaan als speelzolder, waar legotreinen en playmobielparadijzen alle ruimte hadden. Nu ik thuis weer een eigen werkplek nodig had, heb ik een deel van de zoldervloer teruggevorderd. Vanaf mijn nieuwe bureau kijk ik nu naar het oude schilderkastje met ecoline, behanglijm en kraaltjes. Ik heb bijzonder veel zin om tussen het schrijven door weer te gaan schilderen. Of om een schetsboek te maken vol illustraties uit het dagelijks leven. Een boek waarin uiteindelijk al mijn eigen verhaallijnen gedroedeld staan.
Het schilderskastje
Toen we elf jaar geleden in ons huis kwamen wonen, was ik van plan om op de zolderverdieping mijn atelier in te richten. Alle schilderspullen, materialen voor collages, klei, de snijmat en de andere spullen uit mijn vorige knutselkamertje hebben we naar boven gesjouwd. Maar de schildersezel heeft al die tijd bovenop een hoge kast gelegen.
Het beoogde atelier heeft de afgelopen jaren dienst gedaan als speelzolder, waar legotreinen en playmobielparadijzen alle ruimte hadden. Nu ik thuis weer een eigen werkplek nodig had, heb ik een deel van de zoldervloer teruggevorderd. Vanaf mijn nieuwe bureau kijk ik nu naar het oude schilderkastje met ecoline, behanglijm en kraaltjes. Ik heb bijzonder veel zin om tussen het schrijven door weer te gaan schilderen. Of om een schetsboek te maken vol illustraties uit het dagelijks leven. Een boek waarin uiteindelijk al mijn eigen verhaallijnen gedroedeld staan.
Het beoogde atelier heeft de afgelopen jaren dienst gedaan als speelzolder, waar legotreinen en playmobielparadijzen alle ruimte hadden. Nu ik thuis weer een eigen werkplek nodig had, heb ik een deel van de zoldervloer teruggevorderd. Vanaf mijn nieuwe bureau kijk ik nu naar het oude schilderkastje met ecoline, behanglijm en kraaltjes. Ik heb bijzonder veel zin om tussen het schrijven door weer te gaan schilderen. Of om een schetsboek te maken vol illustraties uit het dagelijks leven. Een boek waarin uiteindelijk al mijn eigen verhaallijnen gedroedeld staan.
Een nieuwe ideeënstroom
Een creatief idee dat je uitwerkt tot kunstwerk, dient helemaal te 'kloppen' en doordacht te zijn. Dat leerden we op de opleiding creatieve handvaardigheid die ik ooit gevolgd heb. Dus als we de opdracht kregen om een wulps werkstuk van textiel te maken, dan dienden zowel de stof, de kleuren, de vorm en de uitvoering wulps te zijn.
Voor ons examenwerkstuk kregen we de opdracht om het thema 'De wil om te vliegen' uit te werken tot een sculptuur. Alle keuzes voor de uitwerking van dit thema moesten we uitgebreid beargumenteren. Midden in de nacht schoten me allerlei nieuwe ideeën door het hoofd, waardoor mijn werkstuk almaar uitgebreider werd. Het doorwrochte concept leverde me een hoog cijfer op, ook al was het sculptuur zelf helemaal niet zo spectaculair.
Als ideeënmaker slaagde ik met vlag en wimpel, maar de uitvoering vond ik moeilijker. Zo is het altijd gebleven. Wat ik in mijn hoofd heb, heb ik nog niet in mijn handen. Ik kreeg zelfs in de loop der tijd last van al dat 'hoofdwerk'. Voor mijn geestesoog zag ik geweldige schilderijen, collages en beelden ontstaan, maar anderen hebben daar de afgelopen jaren vrijwel niets van kunnen zien. Als ik al aan de uitvoering begon, verzandde het vaak in prutswerk. Uiteindelijk droogde ook de ideeënstroom op.
Afgelopen najaar ben ik weer gaan schilderen bij Karin. Karin pakt het helemaal anders aan met haar cursisten. Ze geeft ons wat ansichtkaarten van kunstwerken of knipsels uit tijdschriften als inspiratiebronnen. Een andere keer mochten we zelf iets moois meebrengen dat we op straat gevonden hadden. Of ze liet ons naar verschillende soorten muziek luisteren. Van een groot plan is geen sprake, we beginnen gewoon met schilderen of kleien. Zonder op perspectieven, schaduwwerking of zichtlijnen te letten, laat ik mijn handen hun werk doen. Op gevoel kies ik de kleuren en de vormen. Een beetje plakken, kneden en het toeval zijn werk laten doen. Het is een openbaring. Ineens kan ik het weer.
Voor ons examenwerkstuk kregen we de opdracht om het thema 'De wil om te vliegen' uit te werken tot een sculptuur. Alle keuzes voor de uitwerking van dit thema moesten we uitgebreid beargumenteren. Midden in de nacht schoten me allerlei nieuwe ideeën door het hoofd, waardoor mijn werkstuk almaar uitgebreider werd. Het doorwrochte concept leverde me een hoog cijfer op, ook al was het sculptuur zelf helemaal niet zo spectaculair.
Als ideeënmaker slaagde ik met vlag en wimpel, maar de uitvoering vond ik moeilijker. Zo is het altijd gebleven. Wat ik in mijn hoofd heb, heb ik nog niet in mijn handen. Ik kreeg zelfs in de loop der tijd last van al dat 'hoofdwerk'. Voor mijn geestesoog zag ik geweldige schilderijen, collages en beelden ontstaan, maar anderen hebben daar de afgelopen jaren vrijwel niets van kunnen zien. Als ik al aan de uitvoering begon, verzandde het vaak in prutswerk. Uiteindelijk droogde ook de ideeënstroom op.
Afgelopen najaar ben ik weer gaan schilderen bij Karin. Karin pakt het helemaal anders aan met haar cursisten. Ze geeft ons wat ansichtkaarten van kunstwerken of knipsels uit tijdschriften als inspiratiebronnen. Een andere keer mochten we zelf iets moois meebrengen dat we op straat gevonden hadden. Of ze liet ons naar verschillende soorten muziek luisteren. Van een groot plan is geen sprake, we beginnen gewoon met schilderen of kleien. Zonder op perspectieven, schaduwwerking of zichtlijnen te letten, laat ik mijn handen hun werk doen. Op gevoel kies ik de kleuren en de vormen. Een beetje plakken, kneden en het toeval zijn werk laten doen. Het is een openbaring. Ineens kan ik het weer.
Een nieuwe ideeënstroom
Een creatief idee dat je uitwerkt tot kunstwerk, dient helemaal te 'kloppen' en doordacht te zijn. Dat leerden we op de opleiding creatieve handvaardigheid die ik ooit gevolgd heb. Dus als we de opdracht kregen om een wulps werkstuk van textiel te maken, dan dienden zowel de stof, de kleuren, de vorm en de uitvoering wulps te zijn.
Voor ons examenwerkstuk kregen we de opdracht om het thema 'De wil om te vliegen' uit te werken tot een sculptuur. Alle keuzes voor de uitwerking van dit thema moesten we uitgebreid beargumenteren. Midden in de nacht schoten me allerlei nieuwe ideeën door het hoofd, waardoor mijn werkstuk almaar uitgebreider werd. Het doorwrochte concept leverde me een hoog cijfer op, ook al was het sculptuur zelf helemaal niet zo spectaculair.
Als ideeënmaker slaagde ik met vlag en wimpel, maar de uitvoering vond ik moeilijker. Zo is het altijd gebleven. Wat ik in mijn hoofd heb, heb ik nog niet in mijn handen. Ik kreeg zelfs in de loop der tijd last van al dat 'hoofdwerk'. Voor mijn geestesoog zag ik geweldige schilderijen, collages en beelden ontstaan, maar anderen hebben daar de afgelopen jaren vrijwel niets van kunnen zien. Als ik al aan de uitvoering begon, verzandde het vaak in prutswerk. Uiteindelijk droogde ook de ideeënstroom op.
Afgelopen najaar ben ik weer gaan schilderen bij Karin. Karin pakt het helemaal anders aan met haar cursisten. Ze geeft ons wat ansichtkaarten van kunstwerken of knipsels uit tijdschriften als inspiratiebronnen. Een andere keer mochten we zelf iets moois meebrengen dat we op straat gevonden hadden. Of ze liet ons naar verschillende soorten muziek luisteren. Van een groot plan is geen sprake, we beginnen gewoon met schilderen of kleien. Zonder op perspectieven, schaduwwerking of zichtlijnen te letten, laat ik mijn handen hun werk doen. Op gevoel kies ik de kleuren en de vormen. Een beetje plakken, kneden en het toeval zijn werk laten doen. Het is een openbaring. Ineens kan ik het weer.
Voor ons examenwerkstuk kregen we de opdracht om het thema 'De wil om te vliegen' uit te werken tot een sculptuur. Alle keuzes voor de uitwerking van dit thema moesten we uitgebreid beargumenteren. Midden in de nacht schoten me allerlei nieuwe ideeën door het hoofd, waardoor mijn werkstuk almaar uitgebreider werd. Het doorwrochte concept leverde me een hoog cijfer op, ook al was het sculptuur zelf helemaal niet zo spectaculair.
Als ideeënmaker slaagde ik met vlag en wimpel, maar de uitvoering vond ik moeilijker. Zo is het altijd gebleven. Wat ik in mijn hoofd heb, heb ik nog niet in mijn handen. Ik kreeg zelfs in de loop der tijd last van al dat 'hoofdwerk'. Voor mijn geestesoog zag ik geweldige schilderijen, collages en beelden ontstaan, maar anderen hebben daar de afgelopen jaren vrijwel niets van kunnen zien. Als ik al aan de uitvoering begon, verzandde het vaak in prutswerk. Uiteindelijk droogde ook de ideeënstroom op.
Afgelopen najaar ben ik weer gaan schilderen bij Karin. Karin pakt het helemaal anders aan met haar cursisten. Ze geeft ons wat ansichtkaarten van kunstwerken of knipsels uit tijdschriften als inspiratiebronnen. Een andere keer mochten we zelf iets moois meebrengen dat we op straat gevonden hadden. Of ze liet ons naar verschillende soorten muziek luisteren. Van een groot plan is geen sprake, we beginnen gewoon met schilderen of kleien. Zonder op perspectieven, schaduwwerking of zichtlijnen te letten, laat ik mijn handen hun werk doen. Op gevoel kies ik de kleuren en de vormen. Een beetje plakken, kneden en het toeval zijn werk laten doen. Het is een openbaring. Ineens kan ik het weer.
Subscribe to:
Posts (Atom)
