Creatief met de credietcrisis

Ik wens niemand toe dat hij zijn baan verliest door de financiële crisis of dat hij ernstig in spanning zit over terugvallende orders of wegblijvende klanten. Liever zaten we met zijn allen in een heel ander schuitje. Maar nu we toch economisch in een diep dal zitten (dat hoor ik tenminste iedere dag op het Journaal; drie ondernemers die ik vandaag sprak hadden er nauwelijks last van) kunnen we maar beter van de nood een deugd maken.

Want er zitten er zitten zeker ook aantrekkelijke kanten aan de crisis. Bijvoorbeeld om met nieuwe ideeën te komen hoe het verder moet. In al die bedrijven en organisaties moet nú worden nagedacht hoe ze het hoofd boven water houden en wat de mogelijkheden daarvoor zijn. En het gevolg van al dat nadenken zijn nieuwe ideeën.

Het is een misverstand dat volgens Darwins evolutieleer alleen de sterkste overleeft. Degene die zich het beste kan aanpassen aan nieuwe omstandigheden zal overleven, dus de meest flexibele soort wint. Dat geldt ook voor nieuwe economische leefomstandigheden. Laat je klanten daarom in je restaurant zelf bepalen wat hun gerecht waard is en trek daarmee nieuwe bezoekers over je drempel. Laat je mensen nú opleidingen volgen zodat ze extra gekwalificeerd aan de slag kunnen als de economie weer aantrekt. Geef speciale korting voor trouwe klanten in plaats van lagere tarieven.

Ideeën ontstaan vaak spontaan bij de koffie-automaten of bij andere wachtmomenten. Ga daar luisteren en doe inspiratie op. De simpelste ideeën zijn vaak het briljantst.

Nog meer goed nieuws: ideeën zijn gratis.

Creatief met de credietcrisis

Ik wens niemand toe dat hij zijn baan verliest door de financiële crisis of dat hij ernstig in spanning zit over terugvallende orders of wegblijvende klanten. Liever zaten we met zijn allen in een heel ander schuitje. Maar nu we toch economisch in een diep dal zitten (dat hoor ik tenminste iedere dag op het Journaal; drie ondernemers die ik vandaag sprak hadden er nauwelijks last van) kunnen we maar beter van de nood een deugd maken.

Want er zitten er zitten zeker ook aantrekkelijke kanten aan de crisis. Bijvoorbeeld om met nieuwe ideeën te komen hoe het verder moet. In al die bedrijven en organisaties moet nú worden nagedacht hoe ze het hoofd boven water houden en wat de mogelijkheden daarvoor zijn. En het gevolg van al dat nadenken zijn nieuwe ideeën.

Het is een misverstand dat volgens Darwins evolutieleer alleen de sterkste overleeft. Degene die zich het beste kan aanpassen aan nieuwe omstandigheden zal overleven, dus de meest flexibele soort wint. Dat geldt ook voor nieuwe economische leefomstandigheden. Laat je klanten daarom in je restaurant zelf bepalen wat hun gerecht waard is en trek daarmee nieuwe bezoekers over je drempel. Laat je mensen nú opleidingen volgen zodat ze extra gekwalificeerd aan de slag kunnen als de economie weer aantrekt. Geef speciale korting voor trouwe klanten in plaats van lagere tarieven.

Ideeën ontstaan vaak spontaan bij de koffie-automaten of bij andere wachtmomenten. Ga daar luisteren en doe inspiratie op. De simpelste ideeën zijn vaak het briljantst.

Nog meer goed nieuws: ideeën zijn gratis.

Je hoofd vullen en weer opruiming houden

Als een omnivoor de wereld afgrazen op zoek naar inspiratie: dat is wat emotiedeskundige en trendwatcher Susanne Piët doet. "In mijn leven heb ik jus nodig en bloed, grilligheid, inspiratie, idiotie, absurditeit en humor. Zonder dat alles kan ik niet leven", zegt ze in een interview in Management en Literatuur.

Zij doet een groot deel van haar inspiratie op bij B-films en platte televisieseries. "Het is vaak toeval waardoor je een ontdekking doet", zegt ze. Piët is dan ook heilig overtuigd van het belang van serendipiteit. "Om het toeval te zoeken, moet je niet alleen naar de dingen met een hoofdletter kijken, maar ook naar ordinaire dingen. Ik lees dan ook te hooi en te gras. Zware wetenschappelijke, filosofische of psychologieboeken en tegelijkertijd een Grisham."

Behalve een veellezer is Piët ook een veelschrijver. Haar schrijfdrang vloeit voort uit de dringende behoefte om opruiming in haar hoofd te houden. Ze geeft nieuw verworven kennis een plaats om zelf weer open te staan voor nieuwe dingen. Al schrijvend brengt ze structuur aan in haar sluimerende gedachten en maakt ze intuïtief aangevoelde verbanden expliciet. Dit is een mooie illustratie hoe inspiratie kan werken: aan de ene kant zet ze haar brein open voor allerlei verschillende bronnen. Aan de andere kant laat ze de inspiratie via haar computerscherm weer haar hoofd uitvloeien, zodat ze haar lezers aan het denken kan zetten.

Piët weet niet eens bij voorbaat waar een boek precies over zal gaan als ze gaat schrijven, want tijdens het schrijfwerk treden regelmatig verschuivingen op. Haar boek over de emotiemarkt zou bijvoorbeeld eerst een boek worden over heldendom. Dat is helemaal mooi: al schrijvend je ook aan het toeval overgeven.

Je hoofd vullen en weer opruiming houden

Als een omnivoor de wereld afgrazen op zoek naar inspiratie: dat is wat emotiedeskundige en trendwatcher Susanne Piët doet. "In mijn leven heb ik jus nodig en bloed, grilligheid, inspiratie, idiotie, absurditeit en humor. Zonder dat alles kan ik niet leven", zegt ze in een interview in Management en Literatuur.

Zij doet een groot deel van haar inspiratie op bij B-films en platte televisieseries. "Het is vaak toeval waardoor je een ontdekking doet", zegt ze. Piët is dan ook heilig overtuigd van het belang van serendipiteit. "Om het toeval te zoeken, moet je niet alleen naar de dingen met een hoofdletter kijken, maar ook naar ordinaire dingen. Ik lees dan ook te hooi en te gras. Zware wetenschappelijke, filosofische of psychologieboeken en tegelijkertijd een Grisham."

Behalve een veellezer is Piët ook een veelschrijver. Haar schrijfdrang vloeit voort uit de dringende behoefte om opruiming in haar hoofd te houden. Ze geeft nieuw verworven kennis een plaats om zelf weer open te staan voor nieuwe dingen. Al schrijvend brengt ze structuur aan in haar sluimerende gedachten en maakt ze intuïtief aangevoelde verbanden expliciet. Dit is een mooie illustratie hoe inspiratie kan werken: aan de ene kant zet ze haar brein open voor allerlei verschillende bronnen. Aan de andere kant laat ze de inspiratie via haar computerscherm weer haar hoofd uitvloeien, zodat ze haar lezers aan het denken kan zetten.

Piët weet niet eens bij voorbaat waar een boek precies over zal gaan als ze gaat schrijven, want tijdens het schrijfwerk treden regelmatig verschuivingen op. Haar boek over de emotiemarkt zou bijvoorbeeld eerst een boek worden over heldendom. Dat is helemaal mooi: al schrijvend je ook aan het toeval overgeven.

Verse inspiratie uit de zaterdagkrant

Kranten maken momenteel zware tijden door. Alle reden om de dagbladenjournalistiek te steunen, óók door de krantenartikelen extra aandachtig te lezen. Heel goed voor de dagelijkse inspiratie, om trends op te sporen en om nieuwe ideeën op te doen, stelt het COCD in dit artikel. Vooral de zaterdagkrant is heerlijk leesvoer. Dus pak die dikke bijlages er nog maar eens bij en ga weer lezen.

Verse inspiratie uit de zaterdagkrant

Kranten maken momenteel zware tijden door. Alle reden om de dagbladenjournalistiek te steunen, óók door de krantenartikelen extra aandachtig te lezen. Heel goed voor de dagelijkse inspiratie, om trends op te sporen en om nieuwe ideeën op te doen, stelt het COCD in dit artikel. Vooral de zaterdagkrant is heerlijk leesvoer. Dus pak die dikke bijlages er nog maar eens bij en ga weer lezen.

Ideeën in de hogedrukpan

Veel besluiten in je leven neem je op basis van intuïtie. Dat blijkt een hele goede manier te zijn om met moeilijke beslissingen om te gaan. Sterker nog, de besluiten lijken aan kwaliteit te winnen als je welbewust besluiten even parkeert - er nog een nachtje over slaapt - en dan pas de knoop doorhakt.

Gevoelsmatig besluiten nemen lijkt gemakkelijk, maar gaat niet vanzelf. Je moet je intuïtie wel voeden. Maar hoe doe je dat dan? Allereerst laat je voor jezelf de diverse meningen of gezichtspunten de revue passeren. Ook de advocaat van de duivel komt aan het woord. Daarbij onderscheid je de diverse belangen. Dat vergt zeer geconcentreerde aandacht: waar gaat het precies om?
Vervolgens zet je het dilemma in de hogedrukketel. Je gaat slapen of iets heel anders doen, zoals hardlopen. Daarna observeer je jezelf: wat gebeurt er? Daarvoor moet je eerlijk zijn en wat lef hebben. Op een gegeven moment weet je het. Dat is een bijzonder moment.

Hetzelfde geldt voor het uitwerken van ideeën. Soms heb je een hele rij mooie plannen, maar ontbreekt er net nog iets dat het geheel bijzonder maakt. Een rode draad, een invalshoek dat het geheel op een hoger plan trekt.
Je intuïtie kan je daarbij te hulp schieten, maar dan moet je jezelf wel de kans geven om ruimte te scheppen in je hoofd. Net als bij het nemen van een moeilijk besluit zet je de ingrediënten op een rijtje. Dat doe je vrij systematisch door diverse gezichtspunten te kiezen. Vervolgens laat je het idee rusten. Maak een boswandeling of ga slapen. De nieuwe gedachte zal je invallen op een moment dat je er niet op bedacht bent.

Ideeën in de hogedrukpan

Veel besluiten in je leven neem je op basis van intuïtie. Dat blijkt een hele goede manier te zijn om met moeilijke beslissingen om te gaan. Sterker nog, de besluiten lijken aan kwaliteit te winnen als je welbewust besluiten even parkeert - er nog een nachtje over slaapt - en dan pas de knoop doorhakt.

Gevoelsmatig besluiten nemen lijkt gemakkelijk, maar gaat niet vanzelf. Je moet je intuïtie wel voeden. Maar hoe doe je dat dan? Allereerst laat je voor jezelf de diverse meningen of gezichtspunten de revue passeren. Ook de advocaat van de duivel komt aan het woord. Daarbij onderscheid je de diverse belangen. Dat vergt zeer geconcentreerde aandacht: waar gaat het precies om?
Vervolgens zet je het dilemma in de hogedrukketel. Je gaat slapen of iets heel anders doen, zoals hardlopen. Daarna observeer je jezelf: wat gebeurt er? Daarvoor moet je eerlijk zijn en wat lef hebben. Op een gegeven moment weet je het. Dat is een bijzonder moment.

Hetzelfde geldt voor het uitwerken van ideeën. Soms heb je een hele rij mooie plannen, maar ontbreekt er net nog iets dat het geheel bijzonder maakt. Een rode draad, een invalshoek dat het geheel op een hoger plan trekt.
Je intuïtie kan je daarbij te hulp schieten, maar dan moet je jezelf wel de kans geven om ruimte te scheppen in je hoofd. Net als bij het nemen van een moeilijk besluit zet je de ingrediënten op een rijtje. Dat doe je vrij systematisch door diverse gezichtspunten te kiezen. Vervolgens laat je het idee rusten. Maak een boswandeling of ga slapen. De nieuwe gedachte zal je invallen op een moment dat je er niet op bedacht bent.

Hoe je een interviewpartner ontdooit

Interviewen is het allerleukste van mijn werk, naast schrijven natuurlijk. En dan niet per telefoon, want dat is me vaak te vluchtig. Nee, ik wil bij iemand op bezoek en een mooi persoonlijk gesprek voeren. Echt contact maken vinden de meeste interviewpartners zelf trouwens ook prettig. Bijna iedereen vindt het leuk om zijn activiteiten en achterliggende gedachten uit de doeken te doen aan iemand die daaraan speciaal aandacht schenkt.

Slechts een enkele keer tref ik een technocraat, die hoofdzakelijk over cijfertjes en procedures wil vertellen. Maar zelfs de grootste procedurefreak blijkt te ontdooien als ik naar zijn drijfveren vraag. Zoals vorige week, toen ik na een uur praten over systemen, modules en controles mijn interviewpartner vroeg waarom hij zelf dit werk zo leuk vond. Ik had allerlei soorten antwoorden verwacht, maar niet dat ménsen zijn grote passie waren. Als psycholoog wilde hij er alles aan doen om het welzijn van de mensen om hem heen te verbeteren.

Gebruiksaanwijzing
Iedere interviewpartner heeft een eigen gebruiksaanwijzing, dus de uitdaging is om die te ontdekken. Vandaag trof ik een topman, die volgens mijn bronnen een buitengewoon goed benaderbare persoon was. Maar hij reageerde een beetje vreemd, want hij keek naar buiten in plaats van naar mij als zijn gesprekspartner. Ook raakte hij geïrriteerd wanneer ik hem onderbrak of hem een kant opstuurde die hij niet wilde. Ik bleek geïntroduceerd te zijn als de journaliste die hem binnenstebuiten kwam keren en daar had hij overduidelijk weinig trek in.

Ik ontdekte dat het bij hem weinig zin had om op het scherpst van de snede door te vragen. Daarom schoof ik mijn stoel naar achteren en liet hem zijn eigen gedachten verwoorden. Dat hij steeds naar buiten keek, bleek toen ineens heel vruchtbaar. Hij vertelde over zijn Brabantse afkomst, de ware betekenis van een Bourgondische levensstijl, nestwarmte, vertrouwen, zijn voorbeeldfiguren, zijn persoonlijke beleving van het geloof en ontvouwde uiteindelijk ook zijn beeld van het hiernamaals. Zijn inspiratie haalde hij uit de levensverhalen van historische personen, die bewust ervoor kozen om niet voor het eigen gewin te gaan. En dat allemaal in één uur tijd!

Maar na dat uur was het ook ineens klaar. Plotsklaps was zijn geduld verdwenen en stond hij bruusk op om zijn emails te checken. Hij drukte me op de valreep zijn visitekaartje nog in de hand en dat was het dan. Een beetje overdonderd stond ik even later op de directiegang vol glaswanden en enorme kunstwerken. Maar ik ging heel gelukkig naar huis.

Hoe je een interviewpartner ontdooit

Interviewen is het allerleukste van mijn werk, naast schrijven natuurlijk. En dan niet per telefoon, want dat is me vaak te vluchtig. Nee, ik wil bij iemand op bezoek en een mooi persoonlijk gesprek voeren. Echt contact maken vinden de meeste interviewpartners zelf trouwens ook prettig. Bijna iedereen vindt het leuk om zijn activiteiten en achterliggende gedachten uit de doeken te doen aan iemand die daaraan speciaal aandacht schenkt.

Slechts een enkele keer tref ik een technocraat, die hoofdzakelijk over cijfertjes en procedures wil vertellen. Maar zelfs de grootste procedurefreak blijkt te ontdooien als ik naar zijn drijfveren vraag. Zoals vorige week, toen ik na een uur praten over systemen, modules en controles mijn interviewpartner vroeg waarom hij zelf dit werk zo leuk vond. Ik had allerlei soorten antwoorden verwacht, maar niet dat ménsen zijn grote passie waren. Als psycholoog wilde hij er alles aan doen om het welzijn van de mensen om hem heen te verbeteren.

Gebruiksaanwijzing
Iedere interviewpartner heeft een eigen gebruiksaanwijzing, dus de uitdaging is om die te ontdekken. Vandaag trof ik een topman, die volgens mijn bronnen een buitengewoon goed benaderbare persoon was. Maar hij reageerde een beetje vreemd, want hij keek naar buiten in plaats van naar mij als zijn gesprekspartner. Ook raakte hij geïrriteerd wanneer ik hem onderbrak of hem een kant opstuurde die hij niet wilde. Ik bleek geïntroduceerd te zijn als de journaliste die hem binnenstebuiten kwam keren en daar had hij overduidelijk weinig trek in.

Ik ontdekte dat het bij hem weinig zin had om op het scherpst van de snede door te vragen. Daarom schoof ik mijn stoel naar achteren en liet hem zijn eigen gedachten verwoorden. Dat hij steeds naar buiten keek, bleek toen ineens heel vruchtbaar. Hij vertelde over zijn Brabantse afkomst, de ware betekenis van een Bourgondische levensstijl, nestwarmte, vertrouwen, zijn voorbeeldfiguren, zijn persoonlijke beleving van het geloof en ontvouwde uiteindelijk ook zijn beeld van het hiernamaals. Zijn inspiratie haalde hij uit de levensverhalen van historische personen, die bewust ervoor kozen om niet voor het eigen gewin te gaan. En dat allemaal in één uur tijd!

Maar na dat uur was het ook ineens klaar. Plotsklaps was zijn geduld verdwenen en stond hij bruusk op om zijn emails te checken. Hij drukte me op de valreep zijn visitekaartje nog in de hand en dat was het dan. Een beetje overdonderd stond ik even later op de directiegang vol glaswanden en enorme kunstwerken. Maar ik ging heel gelukkig naar huis.